กลอนสดสำหรับกล่าวส่งผู้วายชนม์02
กลอนสดสำหรับกล่าวส่งผู้วายชนม์
ชื่อผู้วายชนม์ : พลเรือตรี รองศาสตราจารย์ ทองใบ ธีรานันทางกูร
ความสัมพันธ์ : บุตร–บิดา
อายุ : ๑๐๕ ปี
สถานที่ประกอบพิธี : วัดเครือวัลย์วรวิหาร ฌาปนสถานกองทัพเรือ
วันที่ : ๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๙๒
สถานการณ์
ใช้สำหรับช่วงกล่าวไว้อาลัยหรือกล่าวส่งผู้วายชนม์เป็นครั้งสุดท้าย โดยเนื้อหามุ่งให้ผู้ฟัง ระลึกถึงความตาย และตระหนักว่า ความตายเป็นธรรมดาของชีวิต ไม่มีผู้ใดหลีกหนีพ้นได้ เมื่อยังมีชีวิตอยู่จึงควรเร่งสร้างความดีและดำเนินชีวิตด้วยความไม่ประมาท
บทกลอน
กลอนมรณานุสสติ
มรณานุสสติ เตือนจิตมั่น
ชีวิตนั้นมีวันต้องดับสูญ
วันนี้เรายังอยู่ร่วมเกื้อกูล
วันพรุ่งนี้อาจต้องสูญจากกันไปขอส่ง......ด้วยรักและอาลัย
ถึงคราวไกลจากกันในวันนี้
เหลือเพียงคุณความงามและความดี
เป็นสิ่งที่ฝากไว้ให้จดจำความตายนั้นมิได้เลือกคนยากจน
มิได้เลือกยศศักดิ์หรือทรัพย์สินล้ำ
เมื่อถึงกาลทุกชีวิตย่อมสิ้นกรรม
ไม่มีใครหลีกพ้นจากความตายเมื่อยังอยู่จงอย่าประมาทนัก
จงรู้จักทำความดีไว้มากหลาย
รักคนที่ควรรักก่อนจากไกล
ให้อภัยกันไว้ก่อนสายเกินวันนี้เรามาส่ง......ด้วยอาลัย
วันหนึ่งไซร้เขาอาจมาส่งเรา
จึงควรสร้างความดีทุกค่ำเช้า
ก่อนชีวิตของเราจะจากไปขอความดีที่......ได้สร้างไว้
เป็นแสงธรรมส่องใจผู้ยังอยู่
ให้ระลึกความจริงที่ได้รู้
ว่าทุกผู้ล้วนเดินสู่หนทางเดียว
ธรรมะประจำบท
มรณานุสสติ คือการระลึกถึงความตาย เป็นธรรมที่ช่วยให้มนุษย์ตระหนักถึงความไม่แน่นอนของชีวิต และนำความตระหนักนั้นมาใช้ในการดำเนินชีวิตอย่างไม่ประมาท
การระลึกถึงความตายมิใช่เพื่อให้เกิดความหวาดกลัว แต่เพื่อให้เกิด สติ เห็นคุณค่าของเวลาที่เหลืออยู่ รู้จักทำความดี รู้จักให้อภัย รู้จักกตัญญู และใช้ชีวิตให้เกิดประโยชน์
งานศพจึงเป็นทั้งการแสดงความอาลัยต่อผู้จากไป และเป็นโอกาสสำคัญที่ผู้ยังอยู่จะได้ หันกลับมาพิจารณาชีวิตของตนเอง
ข้อคิดสำหรับผู้ฟัง
เมื่อระลึกถึงความตาย เราจะรู้จักคุณค่าของเวลาที่มีอยู่
เมื่อรู้ว่าเวลามีจำกัด เราจะเห็นคุณค่าของความดีที่ควรรีบทำ
อย่ารอให้ถึงวันที่คนที่เรารักจากไปแล้ว จึงค่อยบอกว่ารัก
อย่ารอให้ถึงวันที่ไม่มีโอกาส จึงค่อยคิดให้อภัย
และอย่ารอให้ชีวิตใกล้สิ้นสุด จึงค่อยเริ่มทำความดี
คำกล่าวปิดของพิธีกร
ขอให้การจากไปของ ...... ในวันนี้ มิใช่เพียงความเศร้าโศกของผู้ที่อยู่เบื้องหลัง แต่ขอให้เป็นธรรมะเตือนใจพวกเราทุกคน
เพราะความตายนั้นมิได้เป็นเรื่องของผู้ใดผู้หนึ่ง หากเป็นธรรมดาที่มนุษย์ทุกคนจะต้องพบในวันหนึ่ง
วันนี้เรามาส่งเขา
วันหนึ่งเขาก็จะเป็นวันที่ผู้อื่นมาส่งเรา
เมื่อยังมีชีวิตอยู่ ขอให้เรารักกันให้มาก
ดูแลกันให้ดี
ให้อภัยกันเมื่อมีโอกาส
และเร่งสร้างความดีไว้เป็นมรดกของชีวิต
เพราะเมื่อถึงวันสุดท้าย ทรัพย์สิน ยศศักดิ์ และสิ่งของทั้งหลายไม่อาจติดตามเราไปได้ แต่ ความดีที่เราได้สร้างไว้ จะยังคงเป็นอนุสรณ์อยู่ในใจของผู้คน
ขอให้ทุกท่านตั้งจิตสงบ ระลึกถึงคุณงามความดีของ ...... และน้อมนำความไม่ประมาทมาเป็นธรรมประจำใจ เพื่อให้ชีวิตที่ยังเหลืออยู่ เป็นชีวิตที่มีคุณค่าและเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่น
มรณานุสสติ เตือนใจให้ไม่ประมาท
ความดีที่สร้างไว้ เป็นสิ่งฝากไว้แทนตัว

ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น