กลอนสดสำหรับกล่าวส่งผู้วายชนม์08
กลอนสดสำหรับกล่าวส่งผู้วายชนม์
ชื่อผู้วายชนม์ : พลเรือตรี รองศาสตราจารย์ ทองใบ ธีรานันทางกูร
ความสัมพันธ์ : บุตร–บิดา
อายุ : ๑๐๕ ปี
สถานที่ประกอบพิธี : วัดเครือวัลย์วรวิหาร ฌาปนสถานกองทัพเรือ
วันที่ : ๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๙๒
สถานการณ์
ใช้สำหรับกล่าวไว้อาลัยและเตือนใจผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ให้รู้จัก ให้อภัย ปล่อยวางความโกรธ ความขุ่นข้อง และเรื่องราวที่ค้างคาใจ โดยเฉพาะในช่วงก่อนกล่าวส่งผู้วายชนม์เป็นครั้งสุดท้าย
บทกลอน
กลอนให้อภัย
ชีวิตคนสั้นนักอย่าถือโกรธ
อย่าลงโทษกันด้วยใจให้หม่นหมอง
เรื่องผิดพลาดผ่านแล้วจงไตร่ตรอง
สิ่งใดต้องปล่อยวางก็วางลงวันนี้เรายังอยู่ได้พบหน้า
ยังมีเวลาพูดจาและใหลหลง
หากมีสิ่งค้างใจอย่าให้นานยืนยง
จงปลดปลงด้วยเมตตาก่อนลาไกลขอส่ง......ด้วยรักและอาลัย
หากมีสิ่งใดค้างใจในวันก่อน
ขออโหสิกรรมต่อกันก่อนจากจร
ให้ทุกข์ร้อนทั้งหลายจงคลายลงคนเรานั้นผิดพลาดกันได้บ้าง
ต่างมีทางชีวิตให้ลุ่มหลง
หากรู้จักให้อภัยใจมั่นคง
ความโกรธหลงก็จะคลายจากใจเราการให้อภัยมิใช่ลืมความผิด
แต่มิคิดผูกโกรธให้หม่นเศร้า
ปล่อยเรื่องราวผ่านไปกับวันเก่า
แล้วเริ่มต้นทางใหม่ด้วยไมตรีหากยังรักจงบอกกันในวันนี้
หากยังมีความค้างใจจงให้อภัย
อย่ารอจนอีกฝ่ายต้องจากไป
แล้วเสียใจว่าเหตุใดไม่พูดกันวันนี้เรามาส่งผู้จากโลก
จึงควรโศกอย่างมีธรรมเป็นหลักมั่น
ให้อภัย เมตตา และแบ่งปัน
เพื่อให้วันสุดท้ายงดงามในใจ
ธรรมะประจำบท
การให้อภัย มิได้หมายความว่าเราต้องบอกว่าสิ่งที่ผิดนั้นถูกต้อง หรือจำเป็นต้องกลับไปไว้ใจในแบบเดิมทุกเรื่อง แต่หมายถึงการไม่ปล่อยให้ความโกรธ ความพยาบาท และความเจ็บปวดครอบครองจิตใจของเรา
งานศพเป็นช่วงเวลาที่ทำให้เราเห็นความจริงของชีวิตว่า การพลัดพรากอาจเกิดขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัว เรื่องบางเรื่องที่คิดว่าจะพูดวันพรุ่งนี้ อาจไม่มีโอกาสได้พูดอีกแล้ว
ดังนั้น เมื่อยังมีโอกาส จึงควรพูดดีต่อกัน ขอโทษกัน ให้อภัยกัน และรักษาความสัมพันธ์ที่มีคุณค่าไว้
ข้อคิดสำหรับผู้ฟัง
อย่ารอให้คนที่เรารักจากไป แล้วจึงอยากพูดคำว่า “ขอโทษ” หรือ “ให้อภัย”
วันนี้ยังมีโอกาส จงให้อภัย
วันนี้ยังมีลมหายใจ จงคืนดีกัน
วันนี้ยังได้พบหน้า จงพูดคำดี ๆ ต่อกัน
เพราะบางครั้งสิ่งที่ทำให้เราเสียใจที่สุด มิใช่สิ่งที่เกิดขึ้นในอดีต แต่คือ คำบางคำที่เราไม่มีโอกาสได้พูดก่อนการจากลา
คำกล่าวปิดของพิธีกร
การมาร่วมงานศพในวันนี้ นอกจากเป็นการมาส่ง ...... แล้ว ยังเป็นโอกาสให้พวกเราทุกคนได้หันกลับมามองหัวใจของตนเอง
หากมีใครที่เรายังโกรธ
หากมีใครที่เรายังไม่เข้าใจกัน
หากมีใครที่เรายังติดค้างคำขอโทษ
หรือมีใครที่เรายังรอให้อภัย
ขออย่ารอจนสายเกินไป
ชีวิตคนเรานั้นไม่แน่นอน ไม่มีใครรู้ว่าวันใดจะเป็นวันสุดท้ายของเรา หรือวันใดจะเป็นวันสุดท้ายที่เราจะได้พบคนที่เรารัก
ขอให้การจากไปของ ...... เป็นเครื่องเตือนใจว่า
รักกันเมื่อยังมีโอกาส
ให้อภัยกันเมื่อยังมีเวลา
พูดดีต่อกันเมื่อยังได้ยินเสียง
และทำความดีต่อกันก่อนที่จะไม่มีโอกาสอีกต่อไป
ขอให้ความโกรธจบลงด้วยการให้อภัย
ความเจ็บปวดจบลงด้วยความเมตตา
และความอาลัยในวันนี้ เปลี่ยนเป็นความดีที่เราจะมอบให้แก่คนที่ยังอยู่
จากกันวันนี้อย่ามีความโกรธ
เหลือเพียงความปรารถนาดีให้แก่กัน
เมื่อชีวิตต้องถึงวันจากพรากพลัน
ขอให้เหลือแต่ความรัก...ในหัวใจ
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น